امشب در یک میهمانی بودیم ،خانمی که مربی
کودکستان بود. تعریف میکرد که بچه های کودکستان
و پیش دبستانی، که از اهالی میانه شهر تهران هستند
وقتی میخواهند آبمیوه خود را بنوشند. قوطی
آبمیوه را بهم میزنند و میگویند به سلامتی و بعد
آن را ژست خاصی مینوشند.
من البته باید متاسف باشم، اما نیستم و از یک
جمله کهنه و قدیمی، استفاده میکنم. این بچه ها
سربازان آینده ملت ایران هستند. که ازکودکی عَلَم
مخالفت با آنچه که هست و حرکت به سوی آزادی
را آغاز کرده اند. آنها نمی خواهند به اجبار، به بهشتی
بروند، که مبلغین منحرف آن ،هرگز باورش
نکرده بودند. این کودکان مشغول یادگیری روش
آزاد زندگی کردن ،ورهائی از یوغ مذهب دورغین
حاکم هستند.خوشبختانه حاکمان و اطرافیانشان
آنچه را ،که میشد فرصت نامید، تماماٌ از دست
داده اند و چقدر جای خوشحالی است که عاقبتِ
نظامِ دشمن ساز و نفرت پراکن ،بدست همین
کودکان امروز خواهد افتاد.پس بنوشید به سلامتی
همدیگر،شاید در فردا توانستید به جای خون ملت،
از باده ناب بنوشید
برچسب:
نویسنده: حسین محبی