این روزها صدای آشتی ملی می آید.آشتی برای چی
و آشتی کی با کی؟ غارتگران بجائی رسیده اند که دیگر
نمی توانند همدیگر را تحمل کنند .دعوا بر سر منافع است
و در خواست آشتی ملی برای تقسیم غنائم تاراج شده
اما ملت در حال جا نمائی تیرهای چراغ برغ و درختان
مناسب است . برای ملت نام و موضع عارتگران تفاوتی
ندارد سرنوشت همه اتان آویزانی است .نمایش دیگر
کافیست.
برچسب:
نویسنده: حسین محبی